Posts tonen met het label terug naar school. Alle posts tonen
Posts tonen met het label terug naar school. Alle posts tonen

puberdagen

Bernard Dewulf schrijft in De Morgen over zijn bezoek aan een middelbare school dit weekend. Opendeurdag waarschijnlijk.
Vrijdag was ik zelf ook op mijn oude school. Stage. Ik heb me op die school te pletter gelachen, ik heb er ontdekt waar ik goed in was en waarin niet en ik heb er een beetje voor mezelf leren opkomen. Mijn groeistuipje heeft daar zijn laatste centimeters afgelegd. Ik ging graag naar school, maar ik voelde meer heimwee toen ik Dewulf zijn column las dan toen ik daar rondliep.
Heel eventjes was het alsof ik er nooit was weggeweest. Een heel decennium: zoef, weg. Ik kende er nog blindelings mijn weg. Mijn leerkrachten Engels, Duits en fysica leken niet veranderd. In de lift bedacht ik dat ik deze keer niet moest doen alsof ik kreupel was als ik iemand met gezag tegenkwam. Ik sprak iedereen aan met meneer en mevrouw en in de leraarskamer vroeg ik of ik alstublieft mocht gaan zitten. Dat ze mij daar nog kenden na tien jaar was leuk, al weet ik niet zeker of dat wel zo'n goed teken is.
Ik ben er mezelf ook tegengekomen, letterlijk dan. In de leraarskamer hing een krantenartikel over Folie à Deux, de twee West-Vlamingen breed lachend naar het vogeltje. Mijn tien jaar, gecondenseerd en netjes aan het prikbord. Als dat geen ronde cirkel is.

Hoera!

Terug naar school. Ik ben nu al zo lang weg van school, en ik word er nog altijd wat deemoedig van. Eens je begint te werken vloeien de weken, maanden en jaren zo'n beetje in elkaar over en dat vind ik eng. Dus ben ik ergens aan dat schooljaarsysteem blijven hangen. Een nieuw jaar begint stiekem nog altijd in september. 1 September is de dag waarop de routine en de kortere dagen het weer overnemen van de blijvende hoop op goed weer, onverwachte avonturen en algehele -terechte of onterechte- vakantiesfeer. Ook al is het nu aan de zee best zonnig, de toeristen zijn grotendeels weg, de horeca-zaken hebben weer een sluitingsdag en het strand ligt er zo nutteloos bij. En ook Gent is leuker als alles mag en niets moet.

Mijn goede voornemen voor dit nieuwe schooljaar is hetzelfde als anders: weerstaan aan de lokroep van het fleece-deken en de TV en zo lang mogelijk blijven doen alsof het zomervakantie is. Tot ik de charme van gekleurde bladeren die van de bomen vallen en dikke wollen coltruien weer ontdek en ik me spinnend voor de open haard krul.

Eigenlijk vind ik het leven altijd mooi, ik zou alleen zo graag een rem op de tijd willen kunnen zetten en die naar eigen goeddunken gebruiken.


 

Copyright 2006| Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger Beta by Blogcrowds.
No part of the content or the blog may be reproduced without prior written permission.