Achchchmed

Een braaf kind heeft me gevraagd om nog eens een filmpje te posten, omdat 'al die letters zo vermoeiend zijn'. Lies, ik stel Achmed aan u voor.

Didactiek studeren is werkelijk één van de saaiste dingen die ik al gedaan heb zonder ervoor betaald te worden. Opdat ik net niet zou doodvallen van verveling, besteed ik deze dagen extra aandacht aan de kleine dingen die het leven zo verrekt onvoorspelbaar maken. 
Zo heb ik bijvoorbeeld op 2 dagen tijd al 7 beugelrekkers met een wijde boog de vergetelheid in zien schieten wegens veel te moeilijk te monteren. Ik blijf oefenen tot ik iemand blind maak. Ik heb ook mijn allereerste dopgeld op mijn rekening zien staan, dat van november 2007. Feest! Zaterdag heb ik mijn hele administratie gereorganiseerd. Ik ben eraan begonnen (wauw) en ik heb het tot een geslaagd einde gebracht (bubbels!). En ik ben voor het eerst sinds lang verrast op facebook. 
Zeg nu nog eens dat studenten een rustig leven hebben. De adrenaline spuit mijn oren uit.

Af en toe staan er zo van die dingen in handboeken die ik met de rest van de wereld wil delen, deze keer in de vorm van een sympathiek versje. Iedereen kent wel iemand die totààl geen gevoel heeft voor een ander zijn persoonlijke ruimte en erop lijkt te staan dat een gesprek neus tegen neus gevoerd wordt. Horror, zo vond ook W.H. Auden. Komt 'ie:

Territoria
Some thirty inches from my nose
The frontier of my Person goes,
And all the untilled air between
Is private pagus or demesne.
Stranger, unless with bedroom eyes
I beckon you to fraternize,
Beware of rudely crossing it:
I have no gun, but I can spit.
Voor wie het wil weten, ik heb het gevonden in 'Opvoeden in de klas' van Herman Van den Broeck.

de betere film

Voor wie houdt van 'de andere film' of voor wie zijn mede-couch potatoes eens wil pesten, heb ik een fijne tip: Taxidermia. Een Hongaarse film die volgens de DVD-hoes 'wellicht een van de verrassendste fims van het jaar' is. Nou. Als hij een kwartier langer geduurd had, had ik mijn risotto en pot Ben&Jerry's teruggezien. Het begint met brandend sperma en seks met een dood varken, waar het eindigt moet je zelf maar uitzoeken. Waarschijnlijk zeer symbolisch, allemaal.
Positief effect van de film: ik was vandaag extra blij met de babygansjes, baby-eendjes, huppelende koeien en nestende waterkiekskes in de wereld. Ik was zelfs dankbaar om Fata Morgana, waarvan ik plots weer even de schattigheid inzag. Misschien was dat wel de bedoeling van de film. 

Bedankt aan al wie vrijdag zijn best heeft gedaan om de ether te doen gonzen van de virtuele hersengolven. Het is niet voor niks geweest: het was een goed gesprek. Helaas koop ik daar geen brood mee. Twee flurks met meer ervaring blokkeren mijn weg naar enige werkzekerheid. Als ik ze tegenkom breek ik hun knieën. Of mag ik dat niet zeggen?

activate!


Remember de oproep die ik eind oktober deed om allemaal de aura-gammastralen-telepathische golfstromen te bundelen teneinde mij aan een job te helpen? En dat ik toen ook echt aan een job ben geraakt? Kunnen we dat nog eens herhalen aub? Morgenvoormiddag bijvoorbeeld? Eeuwige dank zal jullie deel zijn.

Ja dus.

Gent Magazine vraagt of we er klaar voor zijn, voor de nieuwe Blaarmeersen. Het zal wel zijn! De Studio ligt namelijk niet alleen dicht bij de betere buurtslager, maar ook vlakbij De Blaarmeersen. En in tegenstelling tot veel mensen haal ik mijn neus daar niet voor op. Misschien heeft het iets met mijn kustelijke afkomst te maken, maar als ik moet kiezen tussen een koer waar maar twee uur zon op schijnt en een domein met gras, zand en water, dan weet ik het wel. Een heel jaar hebben ze gerenoveerd aan de Gentse Plage Tatoeage en ik ben zo blij als een onnozel kind met dat groter strand, die familieglijbaan, het piratenschip en een beachvolleyplein (waar ik gewoon naar ga kijken, uiteraard). Dus laat nu maar komen, die zon! Ow yes, we lurrve Stad Gent!

alles is perceptie

Spleetoog, Chineesje, katoog,... allemaal bijnamen voor mensen die niet bepaald grote ogen hebben. En die hoor ik nu al iets meer dan 27 jaar. Toen ik nog in de voiture lag, vroeg een vriendelijke dame zelfs: "Oh, iest een vremd?" Allemaal goedbedoeld natuurlijk, laat daar geen twijfel over bestaan, maar ik ben me dus wel bewust van mijn beperkingen inzake de meewarige-koeieoogopslag-die-zijn-doel-zelden-mist.
Zegt er mij gisteren toch wel iemand met grote overtuiging dat ik grote ogen heb?! Great! Ook al weet ik keihard dat het niet waar is, ik ben blij dat de perceptie dan toch niet helemaal eenduidig is. Dank u, zotte specht!

Sinds 15u45 ben ik 27 jaren in de wereld. 

20 jaar geleden was verjaren op een woensdag een feest. Dan kwamen de vriendjes spelen op de dàg zèlf van je verjaardag. Nu sta ik enkelhoog in de javel de keuken te schuren. Banaliteit heeft geen oog voor verjaardagen. Gelukkig bestaat er zoiets als luide muziek. Eighties, yeah! 


 

Copyright 2006| Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger Beta by Blogcrowds.
No part of the content or the blog may be reproduced without prior written permission.