Vorig weekend was echt fantastisch: een heel weekend in het teken van een paper over cognitivistische instructiestrategieën. Inderdaad, zo keek ik ook toen ik de opdracht las. Maar kijk, deadline is deadline en diploma is diploma, dus een mens als ik gaat er dan ook vollédig voor. Met in mijn achterhoofd de troostende gedachte aan het volgende weekend -dit weekend dus-, dat van mij zou zijn. Een hele zaterdagnamiddag -in de voormiddag was er wel nog even les, zomaar een heel weekend voor uzelf, dat is wel heel veel gevraagd- en een héle zondag voor mijzelf. En vanavond is er een klein feestje bij ons in de Studio, met allemaal mensen die ik veel te weinig zie. Dat ging dus allemaal kweenieoewijsdemaxenal zijn.
En dan ben ik godverdomme ziek.
Een leuk filmpje van mijn favoriete dames dan maar, omdat het toch niet allemaal kommer en kwel moet zijn:
Er is eindelijk weer plaats voor happy thoughts in mijn hoofd! Nu er een einde gekomen is aan de agenda-stress, mijn laatste paper binnen is, mijn vuurdoop voor de klas in het verleden ligt en er op het werk ook weer ademruimte is, is de wereld weer een grote groene weide met plaats voor momenten waarop ik gewoon op mijn fiets kan springen om bij een ander naar TV te gaan kijken. En om te koken. En misschien ook om mijn kamer op te ruimen. Die ziet er uit alsof er een bureaucraten-oorlog heeft gewoed (Mijn systeem heeft meer papier! - Nee, niet waar, het mijne, kijk maar! Ik smijt er mee naar uw kop! - Ha! Wacht maar, eat this, papier in uw muil! - OH! Nu ga ik naar de winkel om een doos Xerox-papier, en ik smijt het hier gewoon in het rond! - ...). Ik zou er een foto van kunnen publiceren, maar dat doe ik niet. Ik publiceer liever dit:
Woehahahaha! Als dat geen goede campagne zou zijn. In ieder geval minder angstaanjagend dan die mensen van de NMBS-veiligheidsdienst die tegenwoordig in Gent Sint Pieters 'een oogje op mij hebben'. Brrrrrr. Nog erger dan dat 'donderdag is veggiedag'-gedoe. Ik heb zonet een grote, vettige braadworst gegeten om te vieren dat het donderdag is. Verder heb ik nog geen vlees gegeten deze week, uit solidariteit met Phaedra. Die eet ook geen vlees en dat zal heel Vlaanderen geweten hebben. Geweldig programma wel, Wie Wordt De Man Van Phaedra. Het heeft me in ieder geval geïnspireerd voor mijn volgende shampoo-aankoop: ofwel Pantene (voor Phaedra-haar), ofwel Timotei (voor Martine-haar, hopelijk komt met het haar ook het ultra-sexy accent mee.). Ik was eigenlijk vergeten dat Timotei bestond, maar ze verkopen dat dus nog altijd. En waarlijk, één van de kandidaten doet me kei-hard aan Frans'tje denken. Ongetwijfeld volgt er later meer daarover.
Posts
