Posts tonen met het label slaapverlamming. Alle posts tonen
Posts tonen met het label slaapverlamming. Alle posts tonen
De Blonde Carré vertelde mij gisteren dat ze 's nachts was wakker geworden met het gevoel alsof ze helemaal verlamd was. En ik vond dat geweldig, want ik kom dat ook af en toe eens tegen. En als ik dat aan anderen vertel, zitten die mij meestal heel vreemd te bekijken.
De allereerste keer zat ik al op kot. Ik werd wakker en had het gevoel dat ik boven mijn bed zweefde, maar tegelijkertijd dacht ik ook dat ik IN mijn bed lag en dat ik ook nog eens van op mijn bureau naar mezelf zat te kijken. En ik kon niet bewegen, geen geluid uitbrengen, niks. Met alle wilskracht die ik in mijn lijf had. En een mens die half slaapt is niet in staat om dingen te plaatsen, laat staan te relativeren. Daar zijn maar twee lettergrepen voor: sca-ry.
Sindsdien heb ik dat nog wel een paar keer gehad. Het blijft eng. Elke keer denk ik dat ik versteend ben en dat iedereen zal denken dat ik dood ben. Maar ik ben geen freak. Het bestaat, want er is een wikipedia-pagina over. Het zou met XTC te maken hebben: ik heb zelfs nog nooit XTC van dichtbij gezien. En er zijn blijkbaar ook mensen die denken dat ze door aliens ontvoerd zijn. Ik sluit niet uit dat onze Blonde Carré de interesse van aliens gewekt zou hebben, maar ik had de link nog niet gelegd. En dat van die op seks beluste demon zegt mij ook niks. Maar verder: herkenbaar! Angst: check. Vreemde aanwezigheid in kamer: jup, al kan dat dus ook die van mezelf zijn. Druk op borstkas: alsof er een vliegtuig op me ligt. En vooral: het gevoel volledig verlamd te zijn. Nog geen wimper kunt ge bewegen, dan.
Freaky stuff, dat ik het u zeg.
Freaky stuff, dat ik het u zeg.
Labels: narcolepsie, slaapverlamming
Abonneren op:
Posts (Atom)
