Ik heb een beugel, blokskes, een treinspoor, een ijzerwinkel,... in mijn bek. Op een leeftijd waarop alle mensen blij zijn dat ze eindelijk van al die puberperikelen af zijn (beugels, puisten, geen lenzen mogen dragen,...) kreeg ik te horen dat ik beter eens kan overwegen om de bewegingsvrijheid van mijn tanden in te perken. En iedereen weet het, want iedereen is er intussen al vanaf, maar toch: dat is AMBETANT! Dat trekt, dat duwt, ik kan mijn tanden niet meer op elkaar zetten en er klopt echt iets niet als ik mijn mond toe houd. En ik kan niet eten, een vervelende doch misschien nuttige bijwerking. Ze zeggen mij allemaal dat het went, dus daarop wacht ik. Van zodra ik aanvaard heb dat het zo erg niet is en dat het voor mijn eigen goed is, laat ik het ook wel weten. Op de foto: ik, gesimspsonized.
Posts tonen met het label simpsonize me. Alle posts tonen
Posts tonen met het label simpsonize me. Alle posts tonen
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
